Μπορεί η 11η Σεπτεμβρίου να θεωρείται η μέρα που άλλαξε τον σύγχρονο κόσμο και να έχει συνδεθεί στη συλλογική μας μνήμη με δυσάρεστα γεγονότα, για εμάς τους εκπαιδευτικούς, όμως, είναι μέρα συμβολική: είναι η μέρα που υποδεχόμαστε την ψυχή του σχολείου, τους μαθητές και τις μαθήτριές μας. Γιατί όσο όμορφα και να προσπαθούμε να φτιάξουμε το σχολικό περιβάλλον, να το αναβαθμίσουμε αισθητικά και να το διατηρούμε καθαρό, χωρίς τους μαθητές είναι νεκρό. Χωρίς τις φωνές τους, τα πειράγματα, την γκρίνια και τα χαμόγελά τους, τα κτίρια είναι ψυχρά!
Κι όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, το καλοκαίρι μάς λείπουν (“Τι θα γενούμε χωρίς βαρβάρους. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις”), κι όσο κι αν δεν θέλουν να το παραδεχτούν, τους λείπουμε…
Τους υποδεχτήκαμε λοιπόν την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2026-μαζί με αρκετούς επίσημους- με τον καθιερωμένο αγιασμό, σιγοτραγουδώντας τους στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου: “Έχε τον νου σου στο παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα…”
Καλή αρχή και καλή δύναμη σε μαθητές κι εκπαιδευτικούς!
